For example: I want to go to my parents but my partner wants to stay at home…
They want ‘A’ and you want ‘B’.
Now the secret to any kind of clash is that it happens on the level of what I call ‘strategies’. Strategies are the concrete things that we want.
When I say that I want to go to my parents and my partner says he wants to stay at home, we are talking about concrete things that we want. We are thinking and talking on the level of strategies.
And even when you know Nonviolent Communication, you might still forget that you are doing this!
You want to constantly remind yourself that clashes happen on the level of strategies, so when there is a clash you want to go to the level of …
NEEDS.
Needs are always abstract – at least how we use them in NVC.
So I might have a need for community and togetherness, that is why I would like to go to my parents with my partner. My partner might have a need for relaxation, being himself, something that he might think is a little harder to do with family-in-law.
After finding the needs, you can brainstorm about what you want to do concretely now.
In our case, we could brainstorm whether there are ways that he would feel more relaxed with my parents. Maybe if we would do an outdoors activity?
And we could figure out ways that I have more of a sense of community. Maybe if I were to invite my brother? And my partner could stay home this time?
These are just a few options. It’s about finding each other’s needs and brainstorming potential options.
Now you might wonder how to start doing all of this. You might think: ‘NVC is HARD…’
You’re right. NVC is hard. That is, if you’re trying to do it all at once and if you think you need to get it right at once!
NVC already works when you take a small step.
What I would recommend as a start is to simply familarize yourself with the list of needs. I have a free pdf that you can download if you didn’t do that already.
Print it, and hang it somewhere in your house. That’s important, cuz then you will actually see it regularly.
My top 5 favorite spots to put the need list are:
- The toilet
- The bathroom mirror
- Above the desk in my office
- On the fridge
- The back of my partner’s sweater (just kidding!)
Print out the list and hang it somewhere today. Ask yourself regularly: ‘what do I need right now?‘ and then check the nearest list.
This will bring you in a need-based mindset, and that way you will actually remember to use it also in the heat of the moment.
Let me know in the comments what you think of this! Do you have a recurring topic about which you clash with your partner?
Curious to see how I record my videos? In this video you’ll get a sneak peak at my home studio.
[embedyt] https://Users/Gent/Sites/cupofempathy.youtube.com/watch?v=GRbKWPfWBus[/embedyt]
[embedyt] https://Users/Gent/Sites/cupofempathy.youtube.com/watch?v=GRbKWPfWBus[/embedyt]
Let me know in the comments if you have any other curious questions!
Ik snak ernaar dat mijn vriend naar me luistert en ik durf het niet te vragen. Heeft hij daar wel zin in? Ik stel me voor dat zijn ogen tijdens het luisteren afdwalen naar zijn computerscherm, hij met adviezen komt, of een schampere lach om mijn aanstellerij..en ik kruip achter mijn eigen scherm.
Truc
Echt gehoord worden draagt zo veel bij aan wederzijdse liefde dat het essentieel is dat je daar om durft te vragen. Maar het is spannend: wat als hij nee zegt? Of wat als hij het met tegenzin doet? Dan voel je je daarna nog meer alleen dan daarvoor. Een paar jaar geleden was dit voor mij in ieder geval een reëel scenario.
Tot ik een truc leerde van mijn toenmalige docent in Geweldloze Communicatie. Deze truc zorgt er voor dat je vriend sneller ‘ja’ zegt, EN dat hij het met plezier doet.
De truc is: koppel een tijdsduur aan je verzoek. Bijvoorbeeld:
‘Ik had vandaag allemaal tegenvallers, wil jij 5 minuten in stilte naar me luisteren?’
Vervolgens, deel twee van de truc: gebruik een timer om de tijd bij te houden zodat het daadwerkelijk 5 minuten zijn. Anders zal je vriends vertrouwen in jouw ‘5 minuten’-verzoeken snel verdampen.
Je kunt dit gebruiken bij verzoeken om te luisteren, maar ook bij andere verzoeken om iets voor je te doen.
Waarom dit je relatie kan redden
Als je geen tijd koppelt aan een verzoek, is het waarschijnlijk dat er het volgende in je partner omgaat:
‘Of ik wil Luisteren? Poe, Dat gaat misschien wel een uur lange stroom worden waar ik halverwege geen nee meer tegen kan zeggen.’
‘Massage? Ik krijg na een tijdje altijd vermoeide armen en bovendien wil ik op een gegeven moment ook seks, maar dan vindt ze me zeker weer seksbelust.’
‘Een praktische vraag over haar computer? Dan ben ik zeker een uur verder terwijl ik ook aan het werk wil.’
Zie je wat er gebeurt? Als hij niet weet voor hoe lang je iets voorstelt, krijgt hij:
- angst dat het langer gaat duren dan hij plezierig vindt
- angst dat er vervelende consequenties zijn als hij halverwege wil stoppen
Als je er geen tijd aan koppelt, hoort hij eigenlijk het woordje ‘oneindig’ erbij:
‘Wil je naar me luisteren?’ hoort hij als
‘Wil je ONEINDIG LANG naar me luisteren?’
Hoe groot denk je dat de kans is dat hij ‘ja’ gaat zeggen tegen dat verzoek? Nogal klein. Of hij zegt ja, maar met tegenzin. Dat betekent dat hij tijdens het luisteren afgeleid is door zorgen over zijn eigen behoeften. Ook niet effectief.
Het uitgangspunt hierachter is dus: zijn plezier is jouw plezier. En andersom. Dat is hoe mensen werken.
Geef dus van tevoren aan hoe lang je iets zou willen, dan:
- zegt hij sneller ja omdat hij weet waar hij ja tegen zegt.
- kan hij een tegenvoorstel doen als de tijd die je voorstelt wat lang lijkt: ‘een half uur masseren is wat lang voor mij, dan geniet ik er niet meer van. Hoe vind je het als ik een kwartier masseer, en we daarna seks hebben?’
M’n vriend en ik gebruiken de timer iedere dag op deze manier. Ik vraag minstens een keer per dag of hij 5 minuten ergens naar wil luisteren. Als hij ja zegt weet ik zeker dat ik zijn volledige aandacht heb voor die 5 minuten. En het is bizar wat zo’n korte tijd voor je kan doen als je zeker weet dat de ander met plezier luistert.
Weerstand tegen de timer
Ben je bang dat je vriend weerstand heeft tegen de timer? Kom naar m’n gratis workshop en leer hoe je verbinding maakt met je partner bij nieuwe verzoeken. Hoe je omgaat met afstand en conflicten, en hoe je bij jezelf blijft in een relatie. Meld je gauw aan want het zit altijd vol!
Nu ben ik nieuwsgierig: Wat vind je van dit timer idee? Laat het me hieronder weten!
Marianne
p.s. Ken je iemand die wat heeft aan dit blog? Stuur de link door!
Ik had al weken geen zin in seks. ‘Het is zo’n gedoe’ dacht ik terwijl ik mijn wang op mijn fris-strakke lakens vleide en enkel wilde verdwijnen in blissfull sleep. In het begin was het dan ook zijn probleem: ‘ik ga natuurlijk geen seks hebben als ik geen zin heb,’ was mijn motto.
Tot ik druk begon te ervaren als mijn vriend naast me in bed kroop en z’n hand over m’n buik liet glijden. M’n liefje was niet blij als ik m’n rug naar hem toe draaide, en dus was ik ook niet echt blij. Ik voelde me ontevreden over mezelf: waarom was alle blozende lust uit me weggevloeid?
Het gevolg van druk
Als je vriend vaker wil vrijen dan jij, is de kans groot dat je op een gegeven moment druk ervaart. Met als gevolg dat het laatste beetje zin verdampt. Ik heb Geweldloze Communicatie toegepast om tot harmonie te komen. Sinds dat moment, nu 5 maanden geleden, zitten we op een zoete wollige wolk van overeenstemming over seks. Ik deel hieronder wat we hebben gedaan en hoe jij dat ook kan doen.
Voordat ik begin: ik heb het andersom ook meegemaakt, dat ik vaker wilde dan een partner. Als je in die situatie zit, dan pas je gewoon dezelfde stappen toe.
1. Meet de kloof
Om een kloof te overbruggen moet je eerst zien hoe groot de kloof eigenlijk is. Stel jezelf de volgende cruciale vraag:
Als alles mogelijk was, als je totaal geen rekening met je partner zou houden, hoe vaak zou je dan seks willen hebben?
Soms is de kloof minder groot dan je denkt, en kan een concreet getal al opluchting brengen. Ik kwam zelf bijvoorbeeld tot de conclusie dat ik het drie keer per week wilde. Dat gaf me rust: ‘Ah, het is helemaal niet zo dat ik nooit seks wil. Het is alleen de druk die maakt dat het onplezierig is geworden’. En als de kloof groot is, hij wil bijvoorbeeld elke dag en jij een keer per maand, dan weet je in elk geval waar je aan toe bent en dat er werk aan de winkel is.
Wees eerlijk tegen elkaar. Misschien wil je in theorie wel vaker seks, maar is er iets aan de seks zelf dat je graag anders zou zien. Ik had bijvoorbeeld vaak pijn bij de penetratie, en had niet helemaal door dat dit maakte dat ik er steeds meer tegenop zag. Misschien heb je oordelen over hoe vaak hij wil (Wat? Twee keer per dag?). Parkeer die voor nu. Zijn wens is geen bevel, het is slechts een verlangen.
2. Vind je diepere behoefte achter seks
Het vastzitten met de frequentie van seks ontstaat als je blijft focussen op de frequentie. Zet de getallen nu daarom even aan de kant. We gaan de diepte in: welke behoeften vervult seks eigenlijk voor je? Je zou kunnen denken dat dat altijd en bij iedereen hetzelfde is: seksualiteit is op zichzelf een behoefte. Maar er kan van alles achterzitten. Behoefte aan intimiteit. Behoefte aan veiligheid. Zachtheid. Speelsheid. Avontuur. Passie. Noem maar op. Welke drie zijn voor ieder van jullie het belangrijkst?
En daarnaast: is er een bepaalde behoefte niet vervuld in de manier waarop jullie nu seks hebben? Verzamel al jullie behoeften, zet ze overzichtelijk op papier.
Voor mijn vriend geeft seks vooral fysiek genot, liefde en intimiteit. Om te horen dat het niet alleen genot was, een behoefte waar ik minder compassie voor voel, maar ook liefde en intimiteit, hielpen mij om zijn wens voor vaker seks meer als mooi te zien. Zelf wilde ik meer comfort en ontspanning in de seks (geen pijn), en meer avontuur.
3. Maak een Hyperconcreet voorstel.
Als je het houdt bij behoeftes krijg je nooit wat je wil. Het voorstel ‘Meer avontuur’ is te vaag. ‘Misschien moeten we dan iets meer naar elkaar luisteren tijdens de seks’ is ook niet concreet. Het is dan niet duidelijk wat er nu exact gaat gebeuren. Concreet is:
‘We gaan iedere keer na de seks ieder 1 ding benoemen wat we fijn vonden, en 1 ding dat we niet fijn vonden.’
‘We gaan naar een sekstherapeut, we zoeken donderdagavond samen uit wie dat gaat worden.’
Koppel er dus ook een tijd aan als dat relevant is. Nog wat voorbeelden:
Behoefte aan rust: ‘We gaan ‘s morgens seks inplannen omdat we daar ‘s avonds te moe voor zijn. We zetten daarvoor een wekker en doen dat op vrijdag en zondag om half 9 ‘s ochtends.’
Behoefte aan genot en afwisseling: ‘We gaan samen porno kijken om te ontdekken wat we fijn vinden. We gaan dat twee keer doen: een keer laat hij dingen zien, en een keer doe ik dat. We verzinnen dan twee dingen die we allebei leuk vinden om uit te voeren’
Is het duidelijk wat ik bedoel met Hyperconcreet?
Voor mijn behoefte aan comfort besloot ik een videocursus te volgen die zou helpen bij vaginale pijn. Penetratie stelden we voor de duur van drie weken uit. Om onze behoeften aan intimiteit en avontuur in te lossen stelden we een Mysterie Sunday in, wat inhield dat we elke zondag om beurten een geheime seksactiviteit voorbereiden voor de ander. Resultaat: ergens aan het eind van de tweede week wist ik ineens: ik ben er weer klaar voor. De blozende lust is back.
Wat me uiteindelijk het meest had geholpen: het idee dat ik welkom was bij hem, ook als ik totaal geen zin had. Dat was een ware turn-on.
Nu ben ik benieuwd naar jou: wat is jouw top 3 van behoeftes die seks vervult? Deel het hieronder.
Zullen we kennis maken?
Ik zou je ook graag persoonlijk ontmoeten! Tijdens mijn gratis workshop leer ik je hoe je met behulp van geweldloze communicatie verbinding maakt met je partner in de meest uitdagende situaties, hoe je omgaat met afstand en conflicten en hoe je bij jezelf blijft in een relatie. Meld je gauw aan want het zit altijd vol!
liefs,
Marianne
P.s. Heb je een vriendin voor wie dit artikel wat is? Deel dit blog dan met haar!
‘En ik kan ook al geen cello spelen’ huilde ik door de telefoon. Mijn vriend’s moeder was overleden en ik wist niet hoe ik hem kon helpen. Een gezamenlijke vriend had speciaal voor de gelegenheid een stuk gecomponeerd en dat op zijn cello gespeeld. Het was adembenemend mooi. Zelf had ik geen flauw idee wat voor bijzonders ik kon doen. En dat was een probleem, want ik was De Vriendin. Het was mijn plicht om naar voren te stappen en de held te zijn. Tot nu toe kwam ik echter niet verder dan hem een lafhartige knuffel geven, iets wat ik eigenlijk al dagelijks doe.
Relaties stuk door ingrijpende gebeurtenis
Sommige relaties lopen stuk op een ingrijpende gebeurtenis in het leven van een van de partners. Een ongeluk, ontslag, verlies van een ouder, een depressie..het kan zorgen voor afstand tussen jullie en als je daar niets aan doet kunnen er onherstelbare scheuren ontstaan.
Sommige stellen komen er echter sterker uit. Wat doen zij anders? Ik ben er achter dat de crux hem zit in verbinding maken, met de ander en met jezelf. Geweldloze communicatie biedt een aantal handvatten die mij geholpen hebben en die jij ook kan gebruiken.
3 tips voor als je partner in nood zit
1. Put on your own mask first. Hoe truttig het ook klinkt: geweldloze communicatie raad aan om eerst je eigen zuurstofmasker op te doen en dan pas die van je medepassagiers. Als je vriend iets overkomt betekent dat automatisch dat jou ook iets overkomt. Pijn in een geliefde triggert vrijwel altijd pijn in jou.
In het geval van het overlijden van mijn schoonmoeder kwam er pijn in me op over het feit dat mensen doodgaan in het algemeen, een gemis omdat ik haar nooit zonder Alzheimer heb kunnen ontmoeten en een zorg dat mijn vriend depressief zou worden en dat ik dat niet zou aankunnen. Maar omdat ik er vanuit ging dat mijn pijn MINDER groot was dan zijn pijn, stelde ik me in eerste instantie op als luisteraar en vroeg niet om hulp.
Het gevaar hiervan is groot, dus ik hoop dat je het volgende goed onthoudt:
Als je vriend en jij allebei pijn hebben, is er niemand om te luisteren.
Je kunt naar hem proberen te luisteren, maar zult geneigd zijn z’n pijn weg te willen hebben, omdat het pijn bij jou triggert. In Geweldloze Communicatie noemen ze dat ‘fixen’. Niemand wil gefixt worden: je partner voelt zich dan niet gehoord en de kans is groot dat jullie vast komen te zitten.
De oplossing: zorg dat er iemand anders is die eerst naar jou kan luisteren zodat jij ruimte hebt als je bij je vriend bent. Als hij vervolgens gehoord is door jou, heeft hij ook ruimte om jouw zorgen te horen.
2. Let op het label.
Labels als ‘vriendin’, ‘vrouw’, ‘dochter’, kunnen dingen helder maken, maar je ook opzadelen met allerlei ‘moetens’. Bij mijn vriend betrapte ik mij daar ook op. Ik had tijdens de voorbereiding van de begrafenis bij hem en zijn vader gelogeerd en wilde op een gegeven moment weer naar huis. Toen kwamen er gedachtes op als ‘Ik ben zijn vriendin, dus ik moet er nu wel continu voor hem zijn’. En: ‘Als zijn vriendin moet ik meer voor hem doen dan anderen in deze moeilijke situatie’.
Geweldloze communicatie raadt aan dit soort gedachtes te herkennen en je behoefte er achter te zoeken. In mijn geval had ik behoefte aan acceptatie en waardering van onze vrienden en zijn familie, dat ik wel ‘een goed vriendinnetje’ ben. Let op: zulke behoeftes zijn ok. Kijk alleen of er ook andere behoeftes in je leven, zoals zelfzorg. Wat voor mij hielp is vooral bij mijn vriend checken en dubbelchecken: vind jij het echt ok dat ik nu naar huis ga?
3. Gooi je ‘moeten’ uit het raam. En de ‘5 rouwfases’ erbij.
Vaak heb je allerlei ideeën over hoe je vriend iets hoort te verwerken. ‘Het is goed om te huilen’, ‘Je mag ook wel boos zijn’, ‘Je moet wel leuke dingen blijven doen’. Dit zijn gedachtes van jou en het helpt jullie verder om ze te zien als zodanig: ze zeggen iets over een behoefte van jou. Het zegt niets over wat het beste is voor je vriend. Die trekt zich misschien het liefst maandenlang terug in zijn mancave, blijkt tranen met tuiten te huilen op een moment dat jij het ongemakkelijk vind, of gaat meer drinken dan gewoonlijk.
In mijn geval was mijn vriend de eerste week verbazingwekkend ontspannen. ‘Dat is niet goed’, dacht ik, ‘hij heeft niet door dat zijn moeder echt dood is’. Dat laatste klopte. Dankzij Geweldloze Communicatie wist ik echter dat het geen enkele zin had om te zeggen wat hij moest doen in die situatie. Wat hij wilde was dat ik er was op het moment dat het niet volledig tot hem doordrong dat zijn moeder dood was, en dat ik er was op het moment dat dit wel in hem landde.
De waardering van mijn vriend
Waar het op neerkomt: help je vriend niet. Of in ieder geval niet op de automatisch piloot manier waarop je denkt dat goed is. Volg bovenstaande tips en check bij hem of het werkt wat je doet!
Dat heb ik zelf ook gedaan. Een week na de begrafenis vroeg ik aan m’n vriend of hij iets had gehad aan mij de afgelopen weken. Dit is wat hij zei:
‘Ik waardeerde dat ik het idee had dat je geen verwachtingen had: dat ik zou moeten huilen toen ze net was overleden, of dat ik stoer zou moeten zijn toen ik later wel huilde. Ik vertrouwde er op dat alles er mocht zijn. Je luisterde echt als ik het er over wilde hebben. En wat ook enorm hielp…dat je me steeds knuffelde!’
Nu ben ik benieuwd naar jou: wat was het meest pittige voor je van alles wat jouw partner is overkomen? Het hoeft niet zo groot te zijn als een overlijden, ook kleinere situaties kunnen flink uitdagend zijn..wat vond je er lastig aan? Deel het hieronder.
Zullen we kennis maken?
Ik zou je ook graag persoonlijk ontmoeten! Tijdens mijn gratis workshop leer ik je hoe je met behulp van geweldloze communicatie verbinding maakt met je partner in de meest uitdagende situaties, hoe je omgaat met afstand en conflicten en hoe je bij jezelf blijft in een relatie. Meld je gauw aan want het zit altijd vol!
liefs,
Marianne
P.s. Heb je een vriendin met een partner in een lastige situatie? Deel dit blog dan met haar!
Cup of Empathy | Marianne van Dijk
